«راتن» فیلم کوتاهی از علیرضا محمدی روزبهانی است که با فضایی تلخ و واقعگرا، تماشاگر را وارد جهان فردی میکند که در آستانهی فروپاشی قرار دارد. داستان درباره مردی است که با گذشتهای سنگین و رابطهای رو به زوال روبهرو میشود؛ گذشتهای که مانند زخمی چرکین، آرامآرام سرباز میکند و او را ناچار به مواجهه با حقیقتی میسازد که مدتها از آن گریخته بود. یک اتفاق ساده، آغازگر بحرانی بزرگ میشود و او را در موقعیتی قرار میدهد که باید میان پذیرش، انکار یا فرو رفتن بیشتر در تاریکی یکی را انتخاب کند.
فیلم با میزانسنهای فشرده و قابهای بسته، حس گیر افتادن و پوسیدگی ذهنی شخصیت را تقویت میکند. نور سرد، سکوتهای سنگین و دوربین کمتحرک، جهان خام و پرتنش فیلم را میسازند. «راتن» در نهایت داستان تقابل انسان با حقیقتی است که مانند رطوبت، آرام اما بیرحم، همهچیز را از درون میپوساند.